Wat ik zie in het Noorse landschap
Tijdens de vele vakantie reizen naar Noorwegen, die ik met mijn gezin heb gemaakt, zoeken wij vaak de vrije natuur op.
Onderweg maak ik altijd veel foto’s, kleine schetsen en aantekeningen. Deze indrukken gebruik ik bij thuiskomst bij het maken van mijn schilderijen. Ik neem dan niet een bepaalde plek als thema, maar meer de sfeer van een gebied.
Elementen die mij aanspreken zijn vooral de stilte en grootsheid, zoals de fjorden dat kunnen uitstralen. Zeker als je daar voor te voet eerst een zware tocht over een uiterst moeizaam begaanbaar pad met losse stenen en rotsen naar boven hebt moeten maken. Het majestueuze 360 graden uitzicht vanaf de top van de berg of een blik ver naar beneden in de diepte van het fjord zorgen voor een overweldigend gevoel, dat nauwelijks te beschrijven valt: zo onwerkelijk sprookjesachtig, onmetelijk groots en indrukwekkend!
Ook een ijsvlakte kan het gevoel geven dat je er niet hardop zou mogen praten om “het” vooral niet te storen. Dit gevoel is des te sterker bij een wandeling op de gletsjer. De vormen, fijn geslepen door de elementen, de pure en soms intens lichtblauwe kleuren maken een onvergetelijke indruk.
Of een schijnbaar saaie, dorre en eenzame hoogvlakte in z’n onmetelijke uitgestrektheid. Soms zo lieflijk bij warm en zonnig weer, maar ook zo ruig en onleefbaar als het weer omslaat. Waar het echt stil kan zijn, waar het water nog gewoon drinkwater is. Zo puur, zo eerlijk en oorspronkelijk en vol contrasten. In een ruige woeste omgeving valt je oog ineens op een moedig kleurrijk teer bloemetje, dat deze contrasten zo eenvoudig, maar o zo sterk accentueert.
Het stromen van water kies ik regelmatig als thema. De beweging en transparantie van het zachte water staat vaak in schril contrast met de ruige harde rotsachtige omgeving.
Toppen van bergen soms bedekt met sneeuw, die vanuit de verte gezien één lijken te worden met de wolken daar boven.
De robuuste stoere lage berkenboompjes, die overduidelijk laten zien dat ze veel te lijden hebben onder het klimaat. Ze stralen een tijdloosheid uit, soms alleen, soms als groepje samen een ondoordringbare vesting vormend. Of dan ineens een zeer bijzonder landschap geplaveid met keurig gerangschikte harde meest ronde bolle stenen bedekt met mos en gras als een zacht groen tapijt.
Met zo’n veelzijdigheid aan schitterende natuurlijke indrukken is Noorwegen voor mij een fantastisch land.